*--( خواب )--*

ظهر دم كرده و خواب آلودي بود ، نازنين روي تخت دو نفره بزرگ وسط اتاق دراز كشيده بود و از كرخي و بي حاليه جاري در اندامش لذت مي برد ، براي خودش هم قابل درك نبود كه خواب است يا بيدار ، چشمانش چنان سنگين بود كه فكر اينكه آنها را بگشايد هم به مغزش خطور نمي كرد ، مثل كسي كه داروي خواب آور خورده باشد بي حركت روي تخت افتاده بود و دلش مي خواست به خواب عميقي فرو رود وساعتها از آرامشي كه فقط در خواب ميتوانست آنرا تجربه كند لذت ببرد ، سعي كرد فكرش را خالي كند و اجازه دهد خواب افسار اورا به دست بگيرد ،‌ اما تلاش بيهوده بود ، فكرش چون پرنده اي كه شوق پرواز داشته باشد خود را به ديوارهء ذهنش مي كوبيد و مي خواست آزادانه در گذشته و حال و آينده پرواز كند. به آساني دريافت كه هر چه تلاش مي كند در بيرون ريختن افكار مشوش خود كمتر موفق مي شود،بنابراين تسليم شد و اجازه داد مرغ فكرش آزادانه به هر كجا كه مي خواست برود ، اما خوب مي دانست كه فقط به سمت گذشته وبه آن شب دورسفر خواهد كرد . به شبي كه نازنين در بستر خوابيده بود و براي اولين بار دستان مردي را در تماس با خود احساس مي كرد . به آن شب كه هر لحظه دلش مي خواست فرياد بزند وديگران راازهجوم مردي نامحرم كه مي خواست شرافت او را لكه دار كند با خبر كند و از آنان كمك بخواهد ، اما حسي غريب از اعماق وجودش او را از اين كار منع مي كرد و وادارش مي ساخت كه بيش از پيش خود را در اختيار آن مرد قرار دهد . وقتي دستان زبر و مردانه او را روي بازوان نرم ولطيف خوداحساس ميكرد دلش ميخواست زمان ازحركت باز مي ايستاد و او از چنين لذتي هوس آلود همچنان برخوردار مي گشت . شايد اگر در آن زمان فقط14سال نداشت عاقلانه ترتصميم ميگرفت وازآغوش مردي نامحرم مي گريخت.

هر چه بيشتر به آن شب فكر ميكرد بيشتراحساس گناه توام با ترس ازروز رسوايي بر او چيره ميشد ولي خدا را شكر مي كرد كه آن مرد به خود اجازه نداده بود كه از آن فرصت استفاده كرده و به دختري كه تا صبح تمام و كمال تسليم او شده بود و افكاري هوس آلود كه با حس كنجكاوي آميخته بود عقل او راساقط كرده بود تجاوز كند و زندگي و آيندهء او را تباه سازد !

وقتي افكارش او را بدينجا كشانيد مثل تمام اين سالها سپندوار از خواب پريد و در تخت خواب نيم خيز شدوپس ازچند ثانيه دوباره سر خود را آرام روي بالش گذاشت ودر حالي كه در دل خدا را شكرميكرد اشك از چشمانش جاري شد.خوب ميدانست كه حتي اگر خدا هم او را مي بخشيد باز وجدانش آرام نمي گرفت . بارها و بارها تصميم گرفته بودهمه چيز را به رضا بگويد و از شر كابوسها و افكاري كه او را رها نمي كردند خلاص شود،حتي يك بار با خود عهد كرد كه اين بار حقيقت را بگويد و عواقب آنرا نيز بپذيرد ، اما به محض اينكه شرايط براي صحبت مهيا شد عرقي سرد بر پيشانيش نشست و همانطور كه كنار رضا روي كاناپه لم داده بود از حال رفت و با آب قندي كه رضا به زور به او مي خورانيد دوباره به هوش آمد و از گفتن حقيقت سر باز زد .

خود را به رضا مديون مي دانست ، به مردي كه از شروع زندگيشان تا به الان با زحمت فراوان توانسته بود زندگي نسبتامرفحي رابراي او و دوفرزندشان مهيا كند وحتي درسختترين شرايط هم براي راحتي خانواده اش از خود مايه مي گذاشت . به مردي كه كار زياد و طاقت فرسا آن هم در گرماي جنوب در سن 38 سالگي چنان چين و چروكي روي صورت او نقاشي كرده بود كه او را حداقل ده پانزده سال پير تر نشان مي داد .

نازنين روي تخت جابه جا شد وبه فكر فرو رفت،به ياد شبي افتاد كه رضا در حالي كه موهايش را نوازش مي كرد به او گفته بود كه هيچ رازي را او  پنهان نكرده و از  نازنين هم خواسته بود كه رازي را در دل نگاه ندارد و به او التماس كرده بود دليل كابوسها وبيخوابيهاي خود رابگويد ونازنين ازاينكه رضا نمي توانست در تاريكي اتاق چشمان اورا ببيند خوشحال بود وبا صداييكه به سختي ازلرزيدن آن جلوگيري مي كرد گفته بودكه هيچ رازي رااز رضا مخفي نكرده و رضا هم با اطمينان كاملي كه بدو داشت حرف او را پذيرفته بود وهمين اطمينان، وجدان نازنين را بيش ازپيش فعال كرده بودوباعث عذاب بيشتراوگشته بود.آن شب رضاهيچگاه متوجه نشده بود كه نازنين تا صبح در آغوش او اشك ريخته  و خواب به چشم خود نديده بود.

ساعت ازچهار گذشته بود و نازنين بدون آنكه حتي چند ثانيه خواب راحتي راتجربه كرده باشد ازجا بلند شدوبه آشپزخانه رفت ، احساس مي كرد كه اگر خود رامشغول كند شايد راحت تر بتواند از دست افكارش فرار كند ، اما هر چه سعي ميكرد موفق نمي شد . بناچار در حالي كه مشغول پختن شام بود در افكار خود غرق شد .

به رضا فكر مي كرد و به اين كه تا چه اندازه او را دوست مي داشت ، به دختر و پسر ده وچهارده ساله اش فكرمي كرد و به تعهدي كه نسبت به آن دو داشت .

پيش خود مجسم مي كرد كه اگر همه چيز را به رضا بگويد او چه برخوردي خواهد داشت؟آيا خيلي منطقي و راحت او را مي بخشيد و به اين مسئله مثل خطاي بچه اي 14 ساله نگاه مي كرد؟ياعصباني ميشد و او را به قصد كشت كتك مي زد و زندگي را به كام او وفرزندانش تلخ مي ساخت! كه خوب حق هم داشت ! نازنين از اين فكر به خود لرزيد و نزديك بود دست خود را با كارد آشپزخانه ببرد.

نمي دانست با گفتن ماجرا فداكاري كرده يا با نگفتن آن ! از طرفي از برملا شدن رازش وحشت داشت و از طرف ديگر فكر مي كرد كه هر لحظه كه مي گذرد بر بار گناهان او افزوده مي شود !

ازطرفي نگران آيندهء فرزندانش بودكه اگررضا همه چيزرا فداي غيرت مردانه اش مي كرد تباه مي شد و از طرفي هم خود را ملامت ميكرد كه چقدر راحت تا به حال به شوهر خود دروغ گفته بود !

ازاين افكارخسته شد،با دو دست سرخود راگرفت و محكم فشار داد. دلش مي خواست هيچگاه آن شب شوم را تجربه نكرده بود! سوزشي از قلبش آغاز شد و به چشمانش رسيد ،به رخت خواب  رفت و پتو را روي سرش كشيد ، در اين فكر بود كه امشب چگونه همهء ماجرا را براي رضا تعريف كند …

خستگي ناشي از افكار مشوش و هميشگيش بر او چيره شد ، چشمانش را بست و خواب او را در ربود، اما مرتب از خواب مي پريد و ساعت را نگاه مي كرد ، تنها روزي بود كه دلش نمي خواست رضا زود به خانه بيايد …

*          *          *

رضا در حالي با چشماني خيس ماشين را به سمت خانه ميراند كه پس از يك روز سخت وطاقت فرسا بشدت احساس خستگي ميكرد . مي دانست كه براي آسايش و راحتي نازنين و فرزندانش چيز كم نگذاشته ولي باز هم راضي نبود ! دلش مي خواست نازنين را غرق طلا ميكرد ، دلش مي خواست دختر و پسرش را برای تحصيل به خارج بفرستد ، مي دانست كه خانواده اش از او راضي هستند و قدر زحمات او را مي دانند ولي از اينكه نازنين نمي توانست مثل ديگر دوستان خانوادگيشان هميشه لباسهاي نو و شيك بپوشد و چند كيلو طلا و جواهر به خود آويزان كند ناراحت بود ! هميشه به خاطر اينكه برادرانش زندگي مجلل تر و راحتتري را براي خانواده شان مهيا كرده بودند احساس حقارت مي كرد !

ماشين را كناريك گل فروشي نگه داشت و چند شاخه گل رز خريد ، نمي دانست آيا نازنين از اينكه براي سالگرد ازدواجشان فقط چند شاخه گل رز دريافت مي كرد ناراحت ميشد يا نه ؟ اما مطمئن بود كه نازنين با روي خوش از او تشكر خواهد كرد و اصلا به روي خود نمي آورد كه همين دو ماه پيش برادر رضا به مناسبت سالگرد ازدواجش به همسر خود يك ماشين مدل بالا هديه كرده بود ! فكر مي كرد كه شايد دل او را بشكند و در اين فكر بود كه چگونه به خاطر نخريدن هديه اي گرانقيمت و مناسب از نازنين عذر خواهي كند . اشك چشمانش را پاك كرد و به ساعتش نگاهي انداخت ، دلش براي نازنين تنگ شده بودوماشين را به سرعت به سمت خانه ميراند . ناگهان انگار مسئله اي تازه يادش آمده باشد چهرهء در هم كشيده اش باز شد و لبخند لبان خشك و كلفت او را احاطه كرد ، چشمانش برقي زد و شوقي كودكانه در دل احساس كرد ! در حالي كه به خانه نزديك ميشد در ذهنش شروع به محاسبهء مبلغي كرد كه اين ماه بابت اضافه كاري زيادي كه داشت دريافت ميكرد . ناگهان از خوشحالي به خود لرزيد و چهره زيباي نازنين را در حالي كه از شوق بين خنده و گريه مردد بود در ذهن تجسم كرد ، دلش مي خواست زودتر اول برج ميرسيد و او مي توانست هديه اي زيبا براي نازنين تهيه كند . در اين افكار بود كه خود را جلوي درب خانه ديد ، ماشين را پارك كرد ، دسته گل را برداشت و آرام و سنگين به سمت خانه حركت كرد ...

*          *          *

ساعت 9 شب را نشان مي داد ، نازنين خود را آماده استقبال از رضا كرده بود ، لباس صورتي گلدارش را پوشيده و به خود عطر زده بود. دلش شور ميزد ، نه به خاطر دير كردن رضا چون به آن عادت داشت بلكه به خاطر امشب و رازي كه تصميم گرفته بود برملا كند. رازي كه 16 سال در سينه حبس كرده بود و به خاطر اين كار نمي توانست خود را ببخشد . جلوي آينه رفت و به خود نگريست موهاي بلندش روي شانه هايش ريخته بود و لبان کشیده اش در صورت زيبا و متناسبش خود نمايي مي كردند ، آهي كشيد و به سمت پنجره رفت ، منتظر رضا بود اما دلش نميخواست امشب اوبه خانه بيايد در پشت پنجرهء روبروي او سايه اي جابه جا شد . نازنين سنگيني نگاهي را بر روي شانه هايش احساس كرد و همين امر موجب شد از پشت پنجره كنار بيايد و روي كاناپه لم دهد و به انتظار رضا بنشيند ...

*            *          *

در پشت پنجره مردي درشت اندام با زيركي خود را پنهان كرده بود و خانهء مقابل را مي پاييد ، وقتي نازنين كنار پنجره آمد نا خودآگاه بر خود لرزيده و همين موجب شده بود كه پرده تكان بخورد و نازنين متوجه او شود و از پشت پنجره كنار برود . قاسم اكنون 46 سال داشت و مجرد بود يعني هيچگاه فكر ازدواج را به ذهن خود راه نمي داد ! هر گاه به فكر ازدواج مي افتاد تصوير دختري 14 ساله ، بلند قد و لاغر اندام  را جلوي چشمانش ميديد و احساس ميكرد كه او همسرش است ، در خيال دستانش را دور او حلقه ميكرد و به ياد شبي مي افتاد كه تا صبح در آغوش او آرام گرفته بود !

قاسم درآن زمان 28 سال داشت و به همراه مادرش كه نوكرخانه زاد خانواده اي آبرومند بود درانباري كوچكي درحياط خانه اي كه درآن كارمي كردزندگي ميكردند . قاسم از نوجواني كودكي نازنين را ديده بود و حتي گهگاه نگهداري از او را هم به عهده ميگرفت . به تدريج كه نازنين بزرگتر شده بود اجازه ديدن او را به قاسم نمي دادند و حتي مادرش او را از اين كار منع مي كرد و مي گفت كه نازنين ديگر به سن تكليف رسيده و تو نبايد دور و بر او ديده شوي ! اما نازنين كه هنوز كودكي 9 ساله بود بي پروا و مثل گذشته ها نزد قاسم مي رفت و از او مي خواست كه براي او بستني يا آب نبات بخرد و قاسم هم با مهرباني از او اسقبال مي كرد و هر چه مي خواست براي او ميخريد . به تدريج نازنين بزرگتر شد و حالات زنانه اي در رفتار او به چشم مي خورد ، ناخودآگاه خود را براي قاسم لوس مي كرد و با ناز با او سخن ميگفت . قاسم گاه مدتها از كنار حياط خانه نازنين 12 ساله را ميديد كه لي لي بازي ميكند و در ميان چشم غره هاي مادرش بيخيال مست تماشاي او ميشد . آن روز را فراموش نمي كرد كه در خانه تنها بود و ناخودآگاه به سمت اتاق نازنين كشيده ميشد ! در اتاق او را باز كرد و يك راست به سمت ميز تحرير كنار اتاق رفت و در آنرا گشود ، آلبوم عكس نازنين را بيرون آورد و به تماشاي آن پرداخت.چند سالي بود كه او را بي حجاب نديده بود ! حتي زماني كه نازنين در حياط بازي ميكرد با مانتو و روسري جلوي او ظاهر ميشد . ديدن موهاي بلند و سياه نازنين كه دور صورت زيبا و معصوم او حلقه زده بودند قاسم را از خود بيخود كرده بود به طوري كه گذشت زمان را حس نمي كرد !

نازنين بزرگتر ميشد و اندامش ديگر حالت بچگانه نداشت ، او قاسم را مردي نامحرم ميدانست كه البته از غريبه ها او را بيشتر دوست مي داشت.فراموش نمي كرد كه دوران زيباي كودكيش را در كنار او گذرانيده بود و بعضي شبها در آغوش او خفته بود . ناخودآگاه وقتي سنگيني نگاه قاسم را بر روي خود حس ميكرد با ناز راه ميرفت و دلش مي خواست به او نشان دهد كه ديگر آن دختر 4 يا 5 ساله نيست. اما قاسم هنوز هم به او به ديد يك دختر بچه نگاه ميكرد ولي در عين حال با ديدن او قلبش به تپش مي افتاد و دلش مي خواست سير نگاهش كند !

يك روز كه قاسم به رخت خواب جمع شده كنار انباري لم داده بود و از پنجره به درختان حياط نگاه ميكرد و در دل به بخاطر پرورش و نگهداري آنها خود را تحسين ميكرد متوجه سايه اي شد ، به آرامي از جا برخاست ، كنار پنجره رفت و به دنبال دلیل سايه گشت. نازنين را ديد كه روي بالكن اتاقش مشغول پهن كردن لباس بود و چون فكر ميكرد كسي در حياط نيست با حولهء حمام جلوي چشمان قاسم جاي گرفته بود . ظهر تابستان بود و نازنين دوش آب سرد را براي رهايي از گرماي سر سخت آنروز برگزيده بود و اكنون در حالي كه مراقب بود كسي در حياط نباشد به بالكن آمده بود . لباسهايش را پهن كرد ،كنار نرده آمد و چنگي درون موهايش انداخت و از لذت خشك كردن آنها با آفتاب گرم و سوزان برخوردار شد . ناگهان باد تندي وزيد نازنين كه انتظار چنين بادي را نداشت از سرمايي كه در اثر خيسي بدنش بوجود آمده بود به خود لرزید و فورا به اتاق برگشت . قاسم كه دزدكي اين صحنه را تماشا ميكرد ناگهان به خود آمد، پايين پنجره پشت به ديوار نشست و صحنه اي كه ديده بود را چندين بار در ذهن مرور كرد . بر خلاف تصور او نازنين ديگر آن دختر بچهء 5 ،6 ساله نبود كه از قاسم بستني يا آب نبات مي خواست بلكه او زني كامل بود با صورتي زيبا و اندامي متناسب .

قاسم  از پشت پنجره آمدن رضا راديد ومتوجه دسته گل سرخي كه در دستش بود شد ، در دل به خود ناسزا گفت و از كار خود پشيمان گشت .تازه دو هفته بود كه قاسم نازنين را بعد از چندين سال پيدا كرده و خانه اي روبروي خانهء او اجاره كرده بود ولي از زماني كه متوجه شده بود او شوهر خوبي دارد و از زندگيش راضي است تصميم گرفته بود به دنبال زندگي خودش برود و اسباب بدبختي او را فراهم نكند . آنشب آخرين شبي بود كه قاسم در آن خانه بسر مي برد ، وسايلش را جمع كرد و در چمدانش گذاشت ، آنشب براي هميشه از نازنين دور شد و ديگر هيچگاه او را نديد ، قاسم رفت و خاطرات خود را در آن خانهء اجاره اي جا گذاشت ...

*          *          *

نازنين متوجه آمدن رضا شد ، به سرعت جلوي آينه رفت و نگاهي به سر و وضع خود انداخت ، صداي باز شدن در به گوش رسيد ...

احساس رهايي می کرد ، احساس ميكرد باري را كه سالها بر دوش داشت امشب به زمين ميگذارد و از فردا زندگي خود را با ديد جديدي آغاز ميكند.

صبر كرد تا به رخت خواب بروند ، روي تخت كنار رضا دراز كشيد و دست او را در دست فشرد ، رضا از اينكه شب سالگرد ازدواجشان دست خالي به خانه آمده بود ناراحت بود اما برخورد خوب نازنين همه چيز را از ياد او برده بود ، نازنين سرش را روي سينه رضا گذاشت تا در هنگام صحبت هيچكدام چشمان يكديگر را نبينند ، چشمانش را بست و به آرامي و نجوا كنان شروع به صحبت كرد ...

- رضا جان دلم مي خواهد منطقي بر خورد كني و كنترل خود را از دست ندهي (رضا نفس عميقي كشيد و انگار منتظر سخنان نازنين باشد ساكت ماند و هيچ نگفت ) دلم مي خواهد وقتي صحبتهايم تمام شد اگر مرا بخشيدي و خطاي كودكيم را ناديده گرفتي هيچ نگويي و اجازه دهي من ، همينجا روي سينهء تو اشك بريزم تا پاك و طاهر شوم ، مي خواهم از فردا زندگي جديدي را شروع كنم و از دست كابوسهاي هميشگيم رهايي يابم ( دهانش خشك شده بود و رنگش به گچ ميماند ، اشك ميريخت و به سختي سخن ميگفت ) رضا جان من خطا كارم ، من پاك نيستم ، من گناه كارم و اكنون  دلم ميخواهد زمين دهن باز كند و مرا به كام خود برد چون تحمل اين لحظهء سخت را ندارم (رضا آرام بود و هيچ نميگفت و نازنين با اكراه و با سانسور زياد ماجراي آنشب را تعريف مي كرد ، بعد از آن در حالي كه بشدت اشك ميريخت ادامه داد )عزيزم مراببخش و اين را بدان كه در اين سالها به اندازهء كافي مجازات شده ام ، مرا ببخش و هيچ نگو ، اگر مرا بخشيدي آرام باش و بگذار بگريم و اشكهايم روحم را جلا دهند ...

رضا آن شب هيچ نگفت ، نازنين تا ساعتي از شب گريست و سپس به خوابي عميق فرو رفت ، خوابي كه در اين 16 سال با او بيگانه بود . آن شب گذشت و نازنين هيچگاه نفهميد كه رضا به خاطر خستگي ناشي از اضافه كاري اي كه به خاطر خريد گردنبند مرواريد مورد علاقهء او متحمل شده بود، زماني كه نازنين سرش را روي سينه اش گذاشته بود به خوابي عميق فرورفته بود وهيچيك از سخنان اورا نشنيده بود !

از فرداي آنروز نازنين كه فكر ميكرد رضا او را بخشيده و حتي به روي خودش هم نمي آورد بيش از پيش به وي علاقه پيداكرد و پايه هاي زندگي آنهامحكمتر شد ،رضا كه ميديد نازنين پروانه وار به دور او ميگردد و ديوانه وار او را دوست ميدارد بيش از پيش تلاش كرد تا زندگي مورد علاقهء او را فراهم كند و حتي  بيش از گذشته به او علاقمند شد اما هيچ كدام از آنها نمي دانستند كه بايد خدا را به خاطر حكمتش شاكر باشند ... به خاطر يك خواب ...